شماره: 534
1394/04/08
کلمات قصار امام موسی صدر
روزه اعمالی است که از عقل و دل سرچشمه می گیرد
روزه اعمالی است که از عقل و دل سرچشمه می گیرد


روزه‌ی ماه رمضان و سایر عبادت‌ها و شعائر دینی تنها فقط فعالیت‌های جسمی نیستند بلکه همه‌ی این‌ها اعمالی هستند که از عقل و دل سرچشمه می‌گیرند و در قالب حس می‌ریزند و با آن همراه می‌شوند.


روزه‌ی زنده همان آزادی از آتش، یکی از ارکان اسلام، مهمانی خداوند، گرامیداشت انسان توسط خدا و قضا و قدر انسان است.

رمضان ماه خو گرفتن و چشیدن دردهای دیگران، از یاد بردن کینه‌ها، تجمیع صفوف، هم‌صدا و هم‌دل شدن و برانگیخته شدن دوباره‌ی امت است.

ماه رمضان همان دوره‌ی آموزشی است که سرنوشت انسان را تعیین می‌کند.بیم آن می‌رود که روزه به عادتی خشک و آداب آن به رسومی سرگرم کننده تبدیل و ماه رمضان از همه‌ی معانی واقعی‌اش خالی شود. با کمی دقت متوجه می‌شویم همه‌ی عبادت‌ها و شعائر گرفتار همان بلایی هستند که بر سر روزه و رمضان آمده است.

ای مؤمنان، آیا در روزه اثری می‌بینیم؟ آیا نماز ما را به معراج می‌برد؟  آیا در فطر و قربان معنی و تحرک‌بخشی اعیاد را حس می‌کنید؟ آیا ما همه با شعائر ارتباط برقرار می‌کنیم و از اماکن تأثیر می‌پذیریم؟ آیا در مسجد الاقصی و کلیسای رستاخیز معنایی برای امت خود یافته‌ایم که اگر صدمه‌ای به آن‌ها رسید احساس خسارت و مصیبت کنیم؟

روزه به معنای خروج از روزمرگی و لحظه‌ای تأمل در یک روز و یک ماه دور از عادت‌های شخصی است.

ما در این ماه و از طریق تمرین و روزه این امکان را می‌یابیم که سرنوشت خود را به دست بگیریم. چه این که از هواهای نفسانی، ظلمت‌ها، ضعف‌ها، نیازها و درغلتیدن به روزمرگی رهایی می‌یابیم و به آزادگانی تبدیل می‌شویم که بر آینده‌ی خود حاکمیم و سرنوشتمان را خودمان تعیین می‌کنیم.

وقتی ماه رمضان و عید جنبه‌ی تشریفات پیدا می‌کنند طبیعی است که هیچ یک از ظاهر عبور نکنند و در ظرف زمانی محدود خود بمانند.

در تجربه‌ی جدیدمان در این ماه مبارک و در فریضه‌ی روزه‌داری باید عقل و دل خویش را با بدن‌هایمان به کار بیاندازیم. بر ماست که بیاندیشیم و تأمل کنیم. باید محبت بورزیم و به فکر دیگران باشیم. باید محبت و اندیشه را در عبادت روزه‌ی خود وارد کنیم.

حق انتشار محفوظ است ©